Zonsondergang
16 juli 2026

Op verkenning en avondrood
Sinds we in Cala Caterina zijn, hebben we nog maar weinig van de omgeving gezien. Daarom besluiten we vandaag de auto te pakken en op verkenning te gaan. Ook wel eens lekker om niet de hele dag in de brandende zon op het strand te liggen. Ons doel is de omgeving van Cagliari. We kunnen via de snelweg rijden, maar dat zou zonde zijn. De kustweg lonkt en de keuze is dan ook snel gemaakt.
Al snel blijkt dat dit een van de mooiste autoroutes van de vakantie is. Achter iedere bocht wacht weer een nieuw uitzicht over de azuurblauwe Middellandse Zee. De ene prachtige baai volgt de andere op en overal zien we mensen genieten van het water. Strandjes liggen vol met kleurrijke parasols, kleine haventjes wisselen elkaar af en de grillige kustlijn blijft ons verrassen. Regelmatig zeggen we tegen elkaar dat het uitzicht eigenlijk nog mooier is dan een paar kilometer daarvoor.
Naarmate we Cagliari naderen verandert het landschap langzaam. De rust maakt plaats voor de drukte van de buitenwijken en het verkeer neemt toe. Onderweg passeren we opnieuw een lagune waar tientallen flamingo’s in het ondiepe water staan. Het blijft een bijzonder gezicht. Even verderop vinden we een rustig plekje aan het strand waar we onze broodjes opeten, met uitzicht op zee.
Na de lunch kijken we elkaar aan. Eigenlijk hoeft het voor ons niet verder. We zijn vooral voor de route gekomen en die heeft onze verwachtingen ruimschoots overtroffen. Daarom draaien we de auto om en rijden we dezelfde kustweg weer terug. Op de terugweg beleven we alles vanuit een ander perspectief en merken we opnieuw hoeveel prachtige uitzichtpunten deze route heeft. Het verveelt geen moment.
Terug bij ons vakantiehuis brengen we de rest van de middag ontspannen door in de tuin. De barbecue gaat aan en terwijl de zon langzaam lager zakt genieten we van een rustige maaltijd.
Toch ontbreekt er nog iets aan deze dag. We hebben nog helemaal niet gezwommen. Dat kunnen we natuurlijk niet laten gebeuren. Tegen de avond lopen we daarom naar het strand om de zonsondergang vanaf zee mee te maken. Opvallend genoeg voelt het water inmiddels fris aan. Met een temperatuur van ongeveer 26 graden is dat natuurlijk allesbehalve koud, maar na dagen van extreme hitte is ons lichaam er helemaal aan gewend geraakt. We vragen ons lachend af hoe dat straks weer zal zijn als we terug in Nederland zijn.
Terwijl we in het water dobberen zakt de zon langzaam richting de horizon. De lucht kleurt van goud naar oranje, vervolgens diep rood en uiteindelijk paars. De zee weerspiegelt alle kleuren en de stilte wordt alleen doorbroken door het zachte geluid van de golven. We blijven nog lang staan kijken. Dit zijn van die momenten waarop je niets hoeft te zeggen. Met kippenvel genieten we van een van de mooiste zonsondergangen van deze vakantie.








