Kitzsteinhorn
24 oktober 2025

Kitzsteinhorn in een ijskoude wereld.
Vannacht heeft het geregend. Dat betekent meestal nattigheid in het dal, maar hoog in de bergen kan dat iets heel anders betekenen.
Wanneer we ’s ochtends de gordijnen openen, worden we meteen beloond. Overal om ons heen zien we besneeuwde bergtoppen. Daaronder staan de bomen, licht bestoven met een laagje poedersneeuw.
Wauw.
Dat blijft een magisch gezicht. We hebben het vaker gezien, maar elke keer voelt het weer bijzonder. Stiekem hadden we gehoopt dat we het deze vakantie nog een keer zouden meemaken.
En nu is het zover.
We besluiten naar de Kitzsteinhorn te gaan, de hoogst toegankelijke bergtop in deze omgeving. We zijn er al vaker geweest, dus we weten ongeveer wat ons te wachten staat. Het is niet goedkoop om boven te komen, maar de ervaring maakt dat altijd meer dan goed.
Bij het dalstation van de kabelbaan is het al behoorlijk druk. Enthousiaste skiërs staan klaar om naar boven te gaan en hun eerste afdalingen van het seizoen te maken.
Wij wijken daar een beetje van af.
Waar de meesten ski’s en snowboards bij zich hebben, bestaat onze uitrusting uit… wandelstokken.
Met een paar kabelbanen staan we al snel op 3029 meter hoogte. Boven ligt er een flinke laag sneeuw en er staat een stevige wind. De kou snijdt al snel door onze kleding heen en voelt niet bepaald prettig.
We zijn er eigenlijk niet helemaal op voorbereid.
Gelukkig hebben we onze regenkleding bij ons. Zodra we die aantrekken, wordt het een stuk aangenamer.
En dan is er natuurlijk het uitzicht.
Dat is werkelijk waanzinnig.
Langzaam schuiven er steeds meer wolken door het berglandschap. Ze trekken langs de toppen, verdwijnen weer in de diepte en komen vervolgens opnieuw omhoog. Het maakt het uitzicht alleen maar spectaculairder.
Maar eerst zoeken we even de warmte op in een kleine filmzaal die daar boven is ingericht. Binnen is het heerlijk warm en kunnen we even op temperatuur komen.
Na een tijdje gaan we weer naar buiten.
Alleen… inmiddels is er weinig meer te zien.
We zitten volledig in de wolken.
Af en toe trekt het wolkendek even open en krijgen we korte momenten waarop de besneeuwde bergtoppen weer zichtbaar worden. Die kleine vensters zijn genoeg om opnieuw onder de indruk te raken.
We genieten intens van deze laatste momenten hoog in de bergen.
Nog even iets warms drinken en dan besluiten we toch maar weer naar beneden te gaan. Morgen vertrekken we weer naar huis en we willen het vandaag niet te laat maken.
Zo eindigt onze laatste dag in Oostenrijk.
En wat voor één.
Een dag vol sneeuw, wolken en indrukwekkende uitzichten — een prachtige afsluiting van weer een bijzondere vakantie in de bergen.
