Varen op de Middelandse zee
10 juli 2026
Scheuren op het water
Varen!
Vandaag is het zover: de motorboot die we eerder deze week hebben gereserveerd mogen we eindelijk ophalen. Eerst maar eens zien dat iedereen op tijd zijn bed uit weet te komen, want we willen geen minuut van deze dag verspillen.
Na een korte rit melden we ons bij het verhuurbedrijf. De nodige documenten worden ondertekend en daarna mogen we ons naar de haven begeven. Daar wacht de volgende uitdaging: tussen alle boten de juiste zien te vinden. We zijn duidelijk niet de enigen met het idee om vandaag het water op te gaan. Overal lopen mensen met zwemspullen en koelboxen richting de steigers. Uiteindelijk vinden we de medewerker die ons naar onze boot brengt. Na een korte uitleg over de bediening en de belangrijkste veiligheidsregels is het zover. De trossen gaan los en langzaam varen we de haven uit.
Zodra we de beschutting van de haven achter ons laten, mag het gas erop. We zetten koers naar Capo Monte Santo, het verste punt dat we vandaag willen bereiken. Volgens de kaart is dat ongeveer 75 minuten varen. Tenminste, als je een rechte lijn kunt varen. Dat blijkt nog helemaal niet zo eenvoudig. De golven duwen de boot voortdurend uit koers en vragen continu om kleine correcties. Om beurten nemen we het stuur over en zo geniet iedereen van het gevoel om zelf kapitein te zijn.
Bij het ophalen van de boot kregen we duidelijke instructies mee: minimaal tweehonderd meter uit de kust blijven. Dat klinkt logisch, maar vanaf die afstand mis je juist de prachtige details van de steile rotswanden en de vele kleine baaitjes. Bovendien zien we andere boten veel dichter langs de kust varen. Voorzichtig besluiten we hetzelfde te doen. Stapje voor stapje komen we dichterbij en ontdekken we pas hoe indrukwekkend de kust van de Golf van Orosei werkelijk is. De hoge kalkstenen kliffen rijzen bijna loodrecht uit de helderblauwe zee omhoog en overal zijn kleine grotten en verborgen inhammen te zien.
Bij de eerste beschutte baai laten we het anker zakken. Nog geen minuut later ligt iedereen in het kristalheldere water. Het water is heerlijk verkoelend en zo helder dat de vissen gewoon om ons heen zwemmen. Dit is precies waarvoor we een boot hebben gehuurd.
Daarna varen we rustig verder langs de kust. Regelmatig leggen we opnieuw aan om even te zwemmen of gewoon te genieten van de stilte. Langzaam krijgen we ook steeds meer vertrouwen in het manoeuvreren en durven we dichter langs de rotsen te varen. Op een gegeven moment varen we zelfs voorzichtig een kleine zeegrot binnen. Niet ver, maar net genoeg om de bijzondere kleuren van het water en de rotsen van dichtbij te bewonderen.
Naarmate we verder komen, wordt het drukker op het water. Grote excursieboten, zeiljachten en tientallen kleine motorboten varen af en aan. We zijn aangekomen bij de bekendste plekken van de Golf van Orosei. De kleine strandjes liggen vol en overal dobberen boten voor anker. Het absolute hoogtepunt is zonder twijfel Cala Mariolu, met zijn beroemde witte kiezelstrand en bijna onwerkelijk helder water. Hoog boven het strand zien we zelfs enkele berggeiten over de steile rotsen klauteren. Het blijft bijzonder hoe moeiteloos die dieren zich door dit ruige landschap bewegen.
Toch blijkt één ding lastiger dan verwacht: de boot stil laten liggen. Hoe we het anker ook uitgooien, telkens drijven we langzaam weer weg. Met vier zelfbenoemde kapiteins aan boord ontstaan vanzelf vier verschillende theorieën over hoe het zou moeten. Helaas blijkt geen van onze ideeën echt succesvol. Thuis zullen we maar eens opzoeken hoe je een boot nu eigenlijk goed voor anker legt.
Veel te snel begint de tijd te dringen en moeten we koers zetten richting de haven. Op volle snelheid vliegen we terug over het water. De boot stuitert over de golven en iedere klap laat ons opnieuw lachen. Wat is dit toch een geweldige manier om de kust te beleven.
Voordat we definitief terugvaren, maken we nog één laatste stop bij het strand waar we eerder deze vakantie al twee keer zijn geweest. Dit keer blijven we niet op het strand, maar dobberen we voor de kust nog een laatste keer in het warme, heldere water.
Precies volgens planning varen we de haven weer binnen. We hebben nog een kwartier over voordat de boot terug moet zijn. Dat hebben we mooi uitgerekend. Terwijl de verhuurder de tank weer vult, blijkt dat we nog slechts twee liter diesel over hebben. Veel langer had deze dag dus niet hoeven duren.
Moe, voldaan en met een grote glimlach stappen we weer aan wal. Wat was dit een fantastische dag. Een dag die ongetwijfeld nog lang zal blijven hangen als één van de hoogtepunten van deze vakantie.
