Habachtal
21 oktober 2025
Het dal in en weer uit…….
Het dal waarin wij verblijven heeft talloze zijdalen. Zoveel zelfs dat we er in de afgelopen jaren al heel wat hebben bezocht, maar nog lang niet allemaal.
Vandaag staat er een wandeling op het programma in het Habachtal. Het ligt op ongeveer een half uurtje rijden van ons huisje.
We vertrekken vroeg en komen aan op een rustige parkeerplaats. Perfect. Er staat nog geen enkele auto. Het lijkt erop dat we vandaag een heerlijke rustige wandeling tegemoet gaan.
Maar wanneer we ons nog eens omdraaien, zien we tot onze schrik een lange rij auto’s de parkeerplaats oprijden. En opvallend veel Nederlandse kentekens.
Wat is dat nou?
Dat belooft weinig goeds voor de rust waar we op hadden gehoopt. We zien ons al achter elkaar aan lopen over het pad, als een soort wandelkaravaan. Precies het tegenovergestelde van wat we zoeken.
Tot onze opluchting blijkt er ook een bus te rijden die wandelaars een stuk dieper het dal in brengt. En dat blijkt de bestemming van de meeste mensen te zijn.
Wanneer de bus vertrekt, blijven wij als enigen achter op de parkeerplaats.
En dus starten wij – helemaal alleen – onze wandeling te voet.
Dat voelt meteen een stuk beter.
Het pad begint in het bos, breed en goed aangelegd. Het blijkt een themapad te zijn, met op verschillende plekken informatieborden over het dal, de natuur en de geschiedenis ervan. Vooral voor kinderen is het leuk en speels opgezet.
Zoals zo vaak in de bergen loopt het pad langzaam maar gestaag omhoog. Uiteindelijk verlaten we het bos en opent het dal zich voor ons.
Door het dal stroomt de Habach, een helder bergbeekje dat gevoed wordt door de vele watervallen die links en rechts van de berghellingen naar beneden komen. Het water kabbelt en ruist terwijl het zich een weg baant door het dal.
Een prachtig gezicht.
Vanaf hier gaat het pad verder over alpenweides. De bergtoppen rondom ons worden steeds beter zichtbaar en vormen weer dat vertrouwde panorama waar we zo van houden.
Langzaam verandert het brede pad in een smaller bergpad. De helling wordt steiler en het kost wat meer inspanning om verder omhoog te komen.
Na ruim tien kilometer vinden we een mooie steen om even op te zitten. Tijd voor lunch.
We kijken om ons heen, genieten van de stilte en besluiten dat het een goed moment is om om te keren.
De terugweg verloopt rustig en ontspannen. Halverwege stoppen we nog bij een lieflijke alm waar we onszelf trakteren op een heerlijke Kaiserschmarrn.
Een perfecte beloning na het klimmen.
Daarna lopen we verder terug richting de parkeerplaats, nog één keer genietend van alles wat dit dal te bieden heeft.
Aan het eind van de dag staat de teller op 21,3 kilometer en 841 hoogtemeters.
Weer zo’n dag waarop we ons realiseren hoe bijzonder het is om hier te mogen wandelen.
