Zeewater als zwembad
20 juli 2026
Laatste dag Sardinie
Onze laatste volledige dag op Sardinië is aangebroken. We willen die natuurlijk op een mooie manier afsluiten en besluiten nog één keer het water op te gaan. Dit keer niet zelf achter het roer, maar ontspannen aan boord van een excursieboot. We boeken een tocht van vier uur onder begeleiding van een gids. Na onze eigen boottocht eerder deze week lijkt het ons heerlijk om nu eens lekker achterover te kunnen leunen.
In de haven duurt het even voordat we de juiste boot hebben gevonden, maar uiteindelijk staan we bij een stevige rubberboot met een indrukwekkende 300 pk buitenboordmotor. Dat is toch net iets anders dan de 40 pk motor van de boot die we zelf hadden gehuurd. Bij het boeken stond vermeld dat de schipper Engels sprak. Dat blijkt in de praktijk iets anders te liggen. Al snel wordt duidelijk dat hij geen woord Engels spreekt. Gelukkig is er een vriendelijke Italiaanse medepassagier aan boord die spontaan aanbiedt om alles voor ons te vertalen. Dat typeert Italië eigenlijk wel; de taal is soms een uitdaging, maar de behulpzaamheid maakt veel goed.
Niet veel later verlaten we de haven en varen we de azuurblauwe zee op. De eerste stop is een bijzondere plek, vlak voor de kust van Cala Caterina. Hier ligt op de zeebodem een bronzen beeld: de Madonna del Naufrago. Rond dit beeld vindt ieder jaar in juli de Festa della Madonna del Naufrago plaats. Tijdens deze maritieme herdenking worden de vissers van de Middellandse Zee en de vele op zee omgekomen mensen geëerd. Met een processie van boten wordt een bloemenkrans bij het beeld gelegd. Het is een indrukwekkende traditie die op Sardinië nog altijd levend wordt gehouden.
We trekken onze snorkelspullen aan en springen enthousiast het water in. Pas dan merken we hoe sterk de stroming hier eigenlijk is. Nog voordat ik goed en wel onder water heb gekeken, ben ik al een flink stuk van de boot afgedreven. Het water is kraakhelder en overal zwemmen vissen om me heen, maar mijn aandacht wordt al snel getrokken door de anderen. Ze zwaaien enthousiast boven de plek waar het beeld op de bodem ligt. Daar moet ik natuurlijk ook heen.
Ik begin te zwemmen, maar merk vrijwel direct dat ik nauwelijks vooruitkom. De stroming is veel krachtiger dan ik had verwacht. Met flink wat inspanning bereik ik uiteindelijk het beeld. Het is een indrukwekkend gezicht zo diep onder het wateroppervlak. Daarna volgt echter de grootste uitdaging: terug naar de boot. Alsof ik op een loopband zwem, lijkt de boot geen meter dichterbij te komen. Om mij heen zie ik dat de anderen precies hetzelfde probleem hebben. De schipper heeft inmiddels een reddingslijn met een drijver uitgegooid. Hij wist blijkbaar precies wat ons te wachten stond. Eén voor één trekken we ons via de lijn terug naar de boot. Hijgend en lachend ploffen we neer op onze plek. Dat was een stuk intensiever dan we hadden verwacht.
Daarna varen we verder langs de grillige kustlijn. Onderweg passeren we kleine baaien, volle strandjes en indrukwekkende rotspartijen. Het water blijft ons verbazen. Zo helder dat je tientallen meters diep kunt kijken. De schipper maakt ondertussen een grapje dat al het zwembadwater op Sardinië eigenlijk uit deze zee komt. Als je naar dat kristalheldere water kijkt, zou je hem bijna geloven.
Op verschillende plekken gaan we opnieuw voor anker om te zwemmen en snorkelen. Iedere baai heeft weer zijn eigen charme. De tijd vliegt voorbij en veel te snel is het moment aangebroken om terug te varen. Op volle snelheid stuiteren we over de golven richting de haven. De krachtige motor laat zich nog één keer horen en voordat we het beseffen liggen we alweer aangemeerd.
Het was een prachtige afsluiting van onze tijd op het water. Misschien wel de mooiste manier om afscheid te nemen van Sardinië.
De rest van de middag brengen we ontspannen door op het strand, genietend van de zon, de zee en het uitzicht. Niemand zegt het hardop, maar we denken allemaal hetzelfde: morgen zit deze vakantie erop. We proberen dat besef nog even zo lang mogelijk uit te stellen en genieten daarom nog één keer intens van alles wat Sardinië ons de afgelopen twee en halve week heeft gegeven.
