Grossclockner Hochalpenstrasse
14 oktober 2025
De zoveelste keer de Grossclockner Hochalpenstrasse omhoog
Wat gaan we vandaag doen?
Er zijn verschillende opties, maar uiteindelijk besluiten we opnieuw naar de Grossglockner Hochalpenstraße te rijden. Voor ons nog altijd één van de allermooiste bergwegen die we kennen.
Wanneer we ’s ochtends naar buiten kijken, hangt er nog een dik wolkendek in het dal waar wij verblijven. Het is moeilijk in te schatten hoe hoog dat wolkendek ligt en of we er straks überhaupt bovenuit zullen komen.
Maar dat gaan we vanzelf ontdekken.
We stappen in de auto en beginnen aan de klim omhoog. Al snel merken we dat het opvallend rustig is op de weg. Er rijden maar weinig auto’s. Het grootste deel van het verkeer blijkt te bestaan uit gecamoufleerde testauto’s. Helemaal ingepakt in patronen en stickers, zodat je nauwelijks kunt zien van welk merk ze zijn. Waarschijnlijk zijn ze hier om nieuwe modellen te testen.
De hele dag rijden ze niets anders dan heen en weer over de bergpas.
Wij rijden rustig verder omhoog.
En dan gebeurt precies waar we op hadden gehoopt.
Langzaam komen we boven het wolkendek uit.
Het blijft een magisch moment. Onder ons ligt een eindeloze witte deken van wolken, waar hier en daar alleen de toppen van bergen doorheen steken. Sommige nog met restjes sneeuw bedekt. Het is bijna onwerkelijk mooi.
We blijven kijken. En kijken.
Het soort uitzicht waar je eigenlijk nooit genoeg van krijgt.
Na een tijdje beginnen de wolken langzaam op te trekken en verdwijnt het wolkendek. Maar dat is helemaal niet erg, want wat ervoor in de plaats komt is minstens zo indrukwekkend: de ruige, indrukwekkende natuur van de hoge Alpen.
Uiteindelijk rijden we helemaal door tot aan het einde van de weg bij de Franz-Josefs-Höhe. Daar parkeren we de auto en lopen nog een klein stukje rond. We nemen ook even een kijkje in het museum, maar eigenlijk gaat onze aandacht steeds weer naar buiten.
Daar waar je uitzicht hebt op de Grossglockner zelf.
De hoogste berg van Oostenrijk blijft een indrukwekkend gezicht. Massief, stil en dominant aanwezig in het landschap.
Aan het einde van de middag wordt het toch tijd om weer terug te rijden naar het huisje.
Maar één ding weten we eigenlijk al zeker.
De kans is groot dat we deze vakantie nog een keer terugkomen naar deze bijzondere plek.
